عمرو بن عاص خطاب به محمد بن عبد اللّه حميرى كه ارتباط ويژه‌اى با او داشت گفت اى محمد تو سخنى دربارهء على بگو و حقيقت على را آن‌چنان‌كه هست ايراد كن . محمد به معاويه گفت : سوگند ياد كرده‌اى كه بدرهء زر را به كسى بدهى كه حقيقت على عليه السّلام را در چكامهء خويش هويدا بسازد ؟ معاويه گفت : آرى از نسل صخر بن حرب نباشم هرگاه كسى حقيقت على را در چكامه‌اى بسرايد و اين بدره را به او ندهم . محمد بن عبد اللّه كه يكى از نياكان سيد مرتضى ( قدس سره ) بود اين ابيات را سرود : به حق محمّد قولوا به حق * فان الافك من شيم اللئام أبعد محمد بأبى و أمى * رسول اللّه ذى الشرف التهام أ ليس على أعلم خلق ربى * و أشرف عند تحصيل الكلام ولايته هى الايمان حقا * فذرنى من اباطيل الانام و طاعة ربنا فيها و فيها * شفاء للقلوب من السقام على امامنا بأبى و أمّى * ابو الحسن المطهّر من أثام امام هدى مهيب البأس حبر * به عرف الحلال من الحرام فلو انى قتلت النفس حُبا * له ما كان فيها من أثام يحلّ النار قوما أبغضوه * و ان صلّوا و صاموا ألف عام فلا و اللّه لا تركوا صلاة * به غير ولاية العدل الامام أمير المؤمنين بك اعتصامى * و بعدك بالائمة لى اعتصامى فهذا القول لى دين و هذا * الى لقياك يا ربى كلامى اشعار فوق را در ضمن ابيات زير ترجمه كرده‌ام : به حق گويا شو اى دل نى به باطل * كه باطل شيوه مردان حق نيست پس از احمد كه جان مادر و باب * فدايش باد چون او ذو سبق نيست على اعلم ز جمله خلق عالم * چو او اشرف ز جمله ما خلق نيست ولاى او بود ايمان باللّه * اباطيل دگرها جز ملق نيست ولايت طاعت حق است و جز آن * ترا داروى شافى بىقلق نيست على كه مادر و بابم فدايش * امامت را جز او كس مستحق نيست